Jim Thompson Art Center TRACES



Gridthiya Gaweewong, Assistant Curator: Mary Pansanga



Ho Tzu Nyen (Singapore), Moe Satt (Myanmar), Nattapas Jirasatitwarakul (Thailand),

Nguyen Trinh Thi (Vietnam), Patty Chang and David Kelley (USA/Laos),

Philip Jablon (USA/Thailand and Mekong region ), Sompot Chidgasornpong (Thailand),

Vandy Rattana (Cambodia) and Wong Hoy Cheong (Malaysia)



24 April 2009 – 23 July 2009



Thailand, a founding member of ASEAN, plans to become part of the ASEAN Economic Community in 2015. This year, Thailand will be the host country of the ASEAN meeting. ASEAN has always been more about the working relationships between its member states however there remains a lack of relationships between their general populations and of connections on a person to person basis between the various ASEAN nations.  In view of these regional social developments the Jim Thompson Art Center (JTAC) is working proactively on the ASEAN artistic and cultural front. JTAC is arranging to bring together works by artists from the region for an exhibition at its ArtCenter in Bangkok from 12 July to 31 October, 2012.  This show aims to reinvestigate the socio-cultural history of the Association of Southeast Asian Nations (ASEAN) before the region moves on to the next stage.  The show explores perceptions of the social memory and reinvestigates the communal history shared in the region. The al is to help member countries understand our position/location and relationship within the Southeast Asian region in view of ASEAN. 



Born out of a common fear of communism and with the full support of the United States, ASEAN was established in 1967 by the vernments of Indonesia, Malaysia, the Philippines, Singapore and Thailand. In 1969, during the third ASEAN Ministerial Meeting in Malaysia's CameronHighlands, the members formally focused on encouraging social and cultural cooperation. Looking ahead to the future, ASEAN recognizes the potential for regional collaboration to enhance its economy and cultural diversity, one that shares common historical threads that can help build an ASEAN identity. Today, all 10 member states are actively seeking to promote ASEAN awareness and a sense of community.  They share the objectives to preserve and promote ASEAN cultural heritage, encourage cultural creativity and industry and to engage and interact with local communities.


Over the years, ASEAN members have shifted from a political alliance to an economic alliance.   The aim is now to have more of a triangular collaboration by adding socio-cultural dimensions to member countries. As a retrospective to the 1969 meeting, the members plan to revisit the original agenda, seeking collaboration with each other for art and cultural activities.  Operating as a private foundation with the mission to support and promote art and culture in Thailand and Southeast Asia, the JimThompsonArtCenter would like to take on this vision and help develop a collaborative channel on the grassroots level. We hope that this exhibition will be the starting point for Thais and for other ASEAN members to discover their mutual history, both from vertical and horizontal standpoints.   This project is intended to underscore the idea that we should be open to learning from each other by using exhibitions as platforms for ASEAN member artists to share information, exchange dialogue and collaborate on several levels.



History is about forgetting and remembering. It should be revisited and reinvestigated. This exhibition, TRACES, is a video art and photography exhibition that reinvestigates social memory in Southeast Asia. It aims to serve as a mechanism and platform for Thais and ASEAN members to learn about the history of Southeast Asia, ASEAN and neighboring countries through contemporary artworks and sociological research done by artists and researchers. It focuses on issues related to social memory, the public sphere and also reinvestigation of the history of the Vietnam–American war, as well as the Singaporean and Malaysian nation building processes. The exhibition has been created to help us to get to know each other and our history through contemporary art, to help us understand who we are and to see the communal sense of Southeast Asia, so we can continue our collaboration in the future. This exhibition intends to raise questions about Southeast Asia’s sensus communis. What do we have in common? What kind of communal senses have we shared since the last century or before? What kind of history and social memory do we still retain? What did we forget, remember, question? It will reinvestigate social space and public memory, history and how individuals have reacted to stagnant society as well as to social changes. Works range from photography, research-based projects, video documentary and mockumentary by 10 artists from Thailand, Singapore,Malaysia, Laos, Vietnam, Myanmar, Cambodia and the USA.


The show is divided into three parts and includes exhibits related to ‘social space and public memory’.   Photography by Philip Jablon focuses on the decline of Thailand’s (and Southeast Asia’s) stand-alone movie theaters and the contradiction of the urban common spaces. Sompot Chidgasornpong’s video ‘Bangkok in the evening’ asking us to question and look more closely at our daily routines such as  standing still to pay respect to the national anthem. Nattapas Jirasatitwarakul’s photography ‘school uniforms’ considers a school requirement which serves to reduce the differences between students and standardize them as one unit.    Vandy Rattana’s photography ‘Bomb Ponds’ deals with the Cambodian rural landscapes that were the most severely bombed by the U.S military during the Vietnam War, creating documents that elucidate the hidden realities of contemporary Cambodian existence.


Wong Hoy Cheong’s video work ‘ReLooking’ addresses the ‘historic re-investigation of issues related to post-colonialism and post-Vietnam war’. The work stages a fictional history about a colonial power emerging in the story as a Malaysia kingdom taking over Austria. Ho Tzu Nyen’s video work ‘Utama – Every Name in History is I’, is a genre-blending mixture of fiction and documentary about the founding of Singapore and Nguyen Trinh Thi’s video work ‘Chronicle of a Tape Recorded Over’ records the stories and testimonies of the ordinary people who lived along the Ho Chi Minh Trail during the Vietnam War.


‘Paradigm shift and self-netiating’ are the focus of  Patty Chang and David Kelley’s video work ‘Route 3’ which is a road film of sorts – considering in spatial terms – as a stage for current events - the role of  the new road recently built to establish a  trade route between China, Laos and Thailand. Photography and video by Moe Satt, Burmese artist, ’F n' F (Face & Fingers)’ plays with ideas of the meaningful and meaningless.


ประเทศไทยจะก้าวเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนในปี พ.ศ. 2558  และในปี พ.ศ. 2555 นี้  ประเทศไทยจะเป็นเจ้าภาพจัดการประชุมอาเซียน  การทำงานของกลุ่มอาเซียนจะเป็นไปตามครรลองของรัฐต่อรัฐ  จึงทำให้ขาดความสัมพันธ์ และการรับรู้ในระดับประชาชน และบุคคลต่อบุคคลในระหว่างประเทศอาเซียนด้วยกันเอง  ทางหอศิลป์ บ้านจิม ทอมป์สัน  จึงตั้งใจทำงานเชิงรุก ด้วยการจัดนิทรรศการด้านศิลปะและวัฒนธรรมร่วมสมัย โดยการนำผลงานของศิลปินในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาจัดแสดงตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม ถึง 31 ตุลาคม 2555 นิทรรศการในครั้งนี้ตั้งใจที่จะรื้อค้น ‘ประวัติศาสตร์สังคม-วัฒนธรรม’ ของกลุ่มประเทศสมาชิกอาเซียน (ASEAN) และสำรวจถึงการรับรู้และความเข้าใจ เรื่องราวความทรงจำในสังคม และการพลิกรื้อประวัติศาสตร์ ที่เรามีร่วมกันในภูมิภาคนี้ ซึ่งจะช่วยให้เรา เข้าใจสถานะ ตำแหน่งและความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มประเทศ ในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่เข้าร่วมเป็น สมาชิกอาเซียน (ASEAN) มากขึ้นประชาคมอาเซียน (ASEAN) ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2510 โดยรัฐบาลประเทศอินโดนิเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ และประเทศไทย เนื่องจากความหวาดกลัวต่อระบอบคอมมิวนิสต์ โดยได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากประเทศ  สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2512 ระหว่างการประชุมอาเซียนครั้งที่ 3 ที่ คาเมรอน ไฮแลนด์ ประเทศมาเลเซีย ประเทศสมาชิกเน้นเรื่องความร่วมมือทางด้านสังคมและวัฒนธรรมเป็นหลัก เนื่องจากทางประชาคมเล็งเห็น ถึงความสำคัญและผลที่จะได้จากความร่วมมือเพื่อพัฒนาความหลากหลายทางวัฒนธรรมของประเทศสมาชิก ที่มีประวัติศาสตร์ร่วมกันในการสร้างอัตลักษณ์ให้ประชาคมอาเซียน ปัจจุบันสมาชิกทั้ง 10 ประเทศ พยายามที่จะ ผลักดันความรู้ความเข้าใจที่มีต่อประชาคมอาเซียน และความเป็นชุมชนร่วม รวมถึงการอนุรักษ์ส่งเสริมมรดก ทางวัฒธรรมและความคิดสร้างสรรค์ ทั้งนี้เพื่อส่งเสริมให้เกิดการทำงานร่วมกันระหว่างชุมชน


ในช่วงปีที่ผ่านมา สมาชิกประชาคมอาเซียน (ASEAN) ได้เปลี่ยนบทบาทจากการเป็นพันธมิตรทางการเมือง มาเป็นพันธมิตรทางเศรษฐกิจเพื่อเน้นความร่วมมือ โดยการเพิ่มมิติเรื่องทางสังคม-วัฒนธรรมของแต่ละประเทศ เปรียบเสมือนการรำลึกถึงการประชุมอาเซียนเมื่อครั้ง พ.ศ. 2512 ที่เหล่าประเทศสมาชิกจะได้ย้อนกลับไปมอง ระเบียบวาระดั้งเดิม เพื่อค้นหาความร่วมมือทางด้านศิลปะ และกิจกรรมทางวัฒนธรรม หอศิลป์ บ้านจิม ทอมป์สัน ดำเนินงานภายใต้มูลนิธิ เจมส์ เอช ดับเบิลยู ทอมป์สัน ที่มีพันธกิจในการสนับสนุนและส่งเสริมงานทางด้าน วัฒนธรรมอยู่แล้ว จึงตั้งใจที่จะต่อยอดวิสัยทัศน์นี้ และช่วยพัฒนาช่องทางในการสร้างความร่วมมือ และหวังว่า นิทรรศการในครั้งนี้จะเป็นจุดเริ่มต้นสำหรับทั้งคนไทยเองและเหล่าประเทศสมาชิก ในการเรียนรู้ประวัติศาสตร์ ที่เรามีอยู่ร่วมกัน อีกทั้งยังทำให้เห็นอีกว่าเราควรที่จะเปิดช่องทางการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน โดยใช้นิทรรศการศิลปะ เป็นพื้นที่และเวทีสำหรับศิลปินประเทศสมาชิกประชาคมอาเซียน เพื่อการแบ่งปันข้อมูล แลกเปลี่ยนทัศนคติ รวมถึงร่วมมือกันในหลายๆ ระดับ ต่อไป


หากประวัติศาสตร์ หมายถึงเรื่องราวในอดีตที่ถูกบันทึกและจดจำ แต่ก็รวมหมายถึงเรื่องราวที่ไม่ถูกบันทึก และถูกลืมเลือนด้วย ดังนั้นประวัติศาสตร์จึงสมควรที่จะถูกกลับไปมองและสำรวจอีกครั้ง ‘TRACES’ หรือร่องรอย’  นิทรรศการงานวิดีโอและภาพถ่าย ที่จะร่วมรื้อค้นความทรงจำร่วมในสังคมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นิทรรศการในครั้งนี้มุ่งที่จะเป็นพื้นที่และกลไกผลักดันสำหรับคนไทย และประเทศสมาชิกประชาคมอาเซียน ให้ได้เรียนรู้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านผลงานศิลปะร่วมสมัย และงานวิจัย ทางสังคมวิทยา ซึ่งพูดถึงประเด็นความทรงจำร่วมและพื้นที่สาธารณะ รวมถึงการพลิกรื้อประวัติศาสตร์สงคราม เวียดนาม และการสร้างชาติของประเทศสิงคโปร์ และมาเลเซีย ทั้งนี้เพื่อช่วยให้เราเข้าใจประเทศและประวัติศาสตร์ เหล่านี้มากขึ้นผ่านผลงานศิลปะร่วมสมัย รวมทั้งช่วยให้เราเข้าใจในตัวตนและเห็นการเป็นชุมชนร่วมของประเทศ ในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้


นิทรรศการในครั้งนี้ยังมุ่งที่จะตั้งคำถามว่า ประวัติศาสตร์ หรือความทรงจำร่วม ทางสังคมใดที่เรายังคงมีร่วมกันอยู่ ระหว่างประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อะไรคือสิ่งที่เราเลือกที่จะจำ และอะไรคือสิ่งที่เราหลงลืม หรืออะไรคือสิ่งที่ทำให้เราเกิดการตั้งคำถาม นิทรรศการ ‘TRACES’ จะรื้อค้นอีกครั้งกับ เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ พื้นที่ทางสังคม และความทรงจำร่วม รวมถึงปฏิกิริยาของปัจเจกบุคคลต่อสังคมที่หยุดนิ่ง และต่อการเปลี่ยนแปลงทางสังคมอย่างรวดเร็วในบางประเทศ ผลงานที่นำมาจัดแสดงมีทั้งผลงานภาพถ่าย โครงการวิจัย วิดีโอสารคดี และสารคดีเทียม (mockumentary)  โดยศิลปิน 10 ท่าน จากประเทศไทย สิงคโปร์ มาเลเซีย สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว เวียดนาม สาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า กัมพูชา และสหรัฐอเมริกา


โดยงานแสดงจะแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ประกอบด้วย ส่วนแรกที่ว่าด้วย พื้นที่ทางสังคมและความทรงจำร่วม’  โดยมีผลงานภาพถ่ายของ Philip Jablon ที่แสดงถึง การล่มสลายของโรงหนังชุมชนและการหดหายของพื้นที่ สาธารณะในประเทศไทย และประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ผลงานวิดีโอ ‘กรุงเทพตอนเย็นๆ’  โดยสมพจน์ ชิตเกษรพงศ์ ที่เรียกร้องให้เกิดการตั้งคำถามและมองกิจวัตรประจำวัน ในการยืนตรงเคารพเพลงชาติ ในพื้นที่สาธารณะ งานภาพถ่ายของ ณัฐพาส จิระสถิตย์วรกุล school uniforms’ ที่พูดถึงหนึ่งในกฎระเบียบของโรงเรียน ที่ตั้งขึ้นเพื่อ ลดความแตกต่างและสร้างมาตรฐานให้เป็นหนึ่งเดียว และงานภาพถ่าย Bomb Pond’ ของ Vandy Rattana ที่แสดง ภาพภูมิทัศน์ในชนบทของประเทศกัมพูชา ซึ่งถูกวางระเบิดอย่างรุนแรงโดยทหารสหรัฐ ในช่วงสงครามเวียดนาม ซึ่งเปรียบเสมือนบทบันทึกชี้แจ้งความจริง ที่แอบแฝงอยู่ในประเทศ และอยู่ในชาวกัมพูชา


ส่วนที่สองของนิทรรศการกับ การพลิกรื้อประวัติศาสตร์เรื่องราวยุคหลังการล่าอาณานิคมและ ยุคหลังสงครามเวียดนาม’ กับผลงานวิดีโอ ‘ReLooking’  โดย Wong Hoy Cheong ที่เสนอเรื่องราว ทางประวัติศาสตร์ที่ถูกแต่งขึ้น ของการล่า อาณานิคมของรัฐมาเลเซียที่มีอำนาจเหนือประเทศออสเตรีย เช่นเดียวกับผลงานวิดีโอ Utama – Every Name in History is I’ ของ Ho Tzu Nyen ที่เป็นการผสมผสานระหว่าง ตำนาน เรื่องแต่ง และสารคดีประวัติศาสตร์การค้นพบ ประเทศสิงคโปร์ และผลงานวิดีโอ Chronicle of a Tape Recorded Over’ โดย Nguyen Trinh Thi ที่บันทึกปากคำ ประวัติศาสตร์ ผ่านปากของสามัญชนคนเล็กคนน้อย ที่อาศัยอยู่บนเส้นทางลำเลียงสายสำคัญของโฮจิมินห์ ซึ่งเป็น เส้นทางในการลำเลียงเสบียงและกำลังพลจากเหนือลงใต้ ในยุคสงครามเวียดนาม


ส่วนสุดท้ายของนิทรรศการจะพูดถึง การปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์และการต่อรองกับตนเอง’ ประกอบด้วย ผลงานวิดีโอ ‘Route 3’ โดย Patty Chang และ David Kelley ที่บอกเล่าเรื่องราว เหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในเขตพื้นที่ ที่อยู่ติดกับ เส้นทางที่เพิ่งสร้างขึ้นเพื่อขนส่งสินค้าระหว่างประเทศจีน ลาว และไทย และงานภาพถ่าย พร้อมวิดีโอ F n' F (Face & Fingers)’ โดย Moe Satt ศิลปินชาวพม่า กับภาพสัญลักษณ์ที่เป็นตัวแทนความคิด เรื่องของสิ่งที่มีความหมาย และไร้ความหมาย


สนับสนุนโดย มูลนิธิ เจมส์ เอช ดับเบิลยู ทอมป์สัน, Bloom Pro Lab & Studio และ บริษัท อุตสาหกรรมไหมไทย จำกัด (จิม ทอมป์สัน)